Povodom kanonizacije Svetog sveštenomučenika Mihaila Barbića,paroha krtoljskog, u crkvi Svetog Nikole u Kotoru, danas je služena Sveta arhijerejska liturgija predvođena Njegovom visokopreosveštenstvom Mitropolitom crnogorsko-primorskim Joanikijom, sa više arhijereja, sveštenstvom, monaštvom i vjernim narodom.
Kratak život ispunjen Božijom promisli upotpunio je sveštenstvom u svom mjestu baš kao što je oduvijek želio, kazao je Mitropolit Joanikije nakon služene liturgije.
-Sveštenomučenik Mihailo Barbić, postradao početkom 1945.godine, poživio je svega 46 godina. Rekli bi, kratak život, ali život ispunjen velikim trudovima radi slave Božije, smislom, dobrim djelima, hođenjem za Hristom, trnovitim uskim putem. Od svojih najmlađih dana želio je da postane sveštenik po uzoru na svog velikog strica protojereja dubrovačkog Savu Barbića koji je takođe stradalnik Hristov iz Prvog svjetskog rata. U to vrijeme, školovao se u Krtolima, Dubrovniku, Zadru i Sarajevu. Bio je poznavalac jezika i požurio da što prije primi jaram Hristov,odnosno svešteničku službu. Želio je da služi u Boki i to baš u svom zavičaju, Krtolima, znajući biblijske riječi da nema prorok plate u mjestu svome, kazao je Mitropolit Joanikije.
Radeći na svom pozivu, bavio se stvarima kako bi pridobio narod, radeći sve u ime Hrista, dodao je g. Joanikije.
-Bio je paroh morinjski, potom krtoljski, vjeroučitelj, a nakon toga i vojni sveštenik. Cijelo vrijeme brusio je svoj karakter. Bavio se i pisanjem, bio veliki rodoljub, osnivao udruženja, pokretao omladinu, bio “magnet” za mladi svijet. Kada je tražio od episkopa bokokotorskog Kirila da pređe u krtoljsku parohiju, rekao mu je da sačeka, vidjevši velike uspjehe njegove u parohiji morinjskoj, kazao je Mitropolit Joanikije.
Mitropolit Joanikije istakao je da je Sveštenomučenik Barbić je od tadašnjeg mitropolita dobio blagoslov, koji je malo kome davao.
-Jedan od njegovih djela je početak obnove manastira Prevlake. Dolazio mu je tadašnji mitropolit Gavrilo Dožić u posjetu i toliko je bio zadovoljan njegovim radom da kada su se pozdravljali zagrlio ga je i kao otac sina poljubio i blagoslovio. Veliki i strogi, pomalo goropadni Gavrilo Dožić da pokaže takvo osjećanje prema nekom svešteniku se rijetko događalo. Da li je on tada imao neki predosjećaj od Boga da će mladi Mihailo postradati mučenički za Hrista? Kada Bog objavljuje svete onda se svaka sitnica iz njihovog života gleda iz nekog novog ugla, iz nebeske perspektive,istakao je on.
Kao što se Gospod Isus Hristos proslavio, po riječima g. Joanikija, tako je i sveštenomučenik Mihaila Barbića zaslužio vječni vijenac slave i pravde Božije.
-Mihailo je doživio tu sudbinu od svojih bližnjih, možemo reći od svoje braće, veoma bliskih poznanika i pojedinih parohijana. To su bila vremena velikih iskušenja, ratno, zlo vrijeme, narod podijeljen i on koliko je god mogao, radio je na pomirenju naroda, spašavao ljudske živote i davao sve od sebe da što više pomogne. Takvi ugledni sveštenici koji su spašavali smetali su onima koji su tada preuzimali vlast. Oklevatan je na najsramniji mogući način, a sve optužbe su se pokazale lažnim. Mučen je u kotorskom zatvoru, zadavljen i bačen u septičku jamu, kazao je g. Joanikije.
Sve je učinjeno da se spomen na ime Sveca zatre, i kako je kazao mitropolit Joanikije, njegova porodica izgubila je oca i teške dane pretrpjela posle rata, ali dobila je Sveca, zaštitnika njihovog doma i molitvenika pred prestolom Božijim. Porodica Barbić od Boga je izabrana i počastvovana, a ta počast došla je kroz veliko stradanje.
Liturgiji su prisustvovali predsjednik Opštine Herceg Novi Stevan Katić, predsjednik Opštine Tivat Željko Komnenović i predsjednik Opštine Kotor Vladimir Jokić.
Po odluci Svetog arhijerejskog Sabora Srpske pravoslavne crkve , donesenoj na majskom zasijedanju prošle godine, sveštenik Mihailo Barbić upisan je u diptih svetih kao sveštenomučenik, a za dan njegovog liturgijskog proslavljanja određen je 22.januar.
